Lezerscolumn - Bescheidenheid tot kunst verheven

08/04/2011 15:45

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een nieuwe bijdrage van Jeffrey Zwiers uit Balkbrug.

Een voorzet van rechts. Gracieus sprong hij naar de bal. Als in zijn beste dagen timede hij zijn beweging en liet het speeltuig op zijn hoofd vallen.

Het in het felblauw gehulde thuispubliek veerde op. De bal stuiterde precies op de juiste manier van zijn nu zwarte haren. Hij volgde de bal. Richting de verre hoek. Hij wilde juichen. Eindelijk zijn eerste doelpunt voor de ploeg uit Londen. En dan… Ineens…. Een handje… Een klein tikje... Uit het niets....

Fernando Torres telde het doelpunt al. Perfect tegendraads ingekopt. Geen keeper die daar meer bij kan, dacht hij bij zichzelf en hij wilde zijn eerste goal voor Chelsea vieren met iedereen die hem lief was. Er zou een last van zijn schouders afvallen. Ook deze wedstrijd weer kansen gehad, maar niet verzilverd. Nu was het moment eindelijk daar.

Maar ineens was daar Edwin van der Sar. Stilistisch als in zijn dagen bij Ajax dook de Nederlandse keeper naar de hoek waar de bal van Torres kwam. Met een tussenstap en zoals analist Ron Jans na afloop zei, 'een strekking in een strekking', vloog hij in de richting van het vliegende leer. Met de veertigjarige vingertoppen pareerde hij de perfecte kopbal van de wederom verslagen Spaanse spits.

Bescheiden als altijd gaf hij na de wedstrijd anderen de credits voor de overwinning. Ryan Giggs die op perfecte wijze in een enkele beweging de bal aannam en een speler uitspeelde om vervolgens de bal terug te trekken op de klaarstaande Wayne Rooney. Daarop volgend zijn bekende blik naar de toekomst. 'We zijn er natuurlijk nog lang niet' en 'zaterdag wacht Fulham alweer.'

Complimenten heeft Van der Sar nog nooit kunnen aannemen. Wanneer hij gevraagd wordt naar zijn sublieme redding op de koppoging van Torres, wijst hij het lachend van de hand. Ja, hij had een kleine verrekking in zijn kuit opgelopen, maar daar voelde hij nu niets meer van. Maar nooit zal hij eens zeggen: 'Daar heb ik de overwinning voor United gepakt. Ik ben gewoon de beste.' Het schijnt in ons DNA te zitten dat we schouderklopjes teniet doen, maar Van der Sar heeft het bijna tot kunst verheven.

Het is zijn laatste kunstje. Zijn laatste seizoen. We kunnen nog maximaal dertien wedstrijden van Het IJskonijn genieten. Hij heeft de knoop doorgehakt en wil stoppen. Coach Sir Alex Ferguson zou het liefst zien dat hij twintig was in plaats van veertig jaar. Helaas achterhaalt de natuur je, zoals de Schot zelf zei en daarom moet er afscheid worden genomen van Van der Sar.

De mogelijke namen van opvolgers die op Old Trafford rondzingen zijn die van Manuel Neuer, David de Gea en Maarten Stekelenburg. Wie zijn plaats ook overneemt, het word een loodzware opgave om in de (hand)schoenen van Edwin van der Sar te staan.

Jeffrey Zwiers
Balkbrug

Ook schrijfambities? VI.nl stelt zich open voor bijdragen van lezers/bezoekers. Lees goed de voorwaarden en maak kans dat jouw inzending (column) op onze site wordt gepubliceerd. Klik hier voor meer informatie.