Zelfbevlekking in Enschede van Co Adriaanse

05/11/2011 10:30

Kom, dacht Co Adriaanse in de aanloop naar FC Twente-PSV, laat ik eens hard 'boe' roepen. En omdat Ik, Co Adriaanse dat doe, zal de tegenstander vast wel schrikken.

De trainer construeerde zaterdag een middenlinie met daarin de spitsen Luuk de Jong en Nacer Chadli, maar de enige schrikreactie die zijn tactische verzinsel teweegbracht, ontstond in de Twentse gelederen. Zijn eigen spelers waren voor, tijdens en na de wedstrijd verbijsterd.
Volgens Adriaanse was zijn opmerkelijke opstelling het gevolg van een potje pokeren.

'PSV speelt met twee nummers 10, dus vond ik dat wij dat óók moesten doen', zei hij na afloop. Aan die volstrekte willekeur heeft het anders zo doordachte FC Twente dus zijn technisch beleid opgehangen. De redenatie van Adriaanse was ook nog eens van een ongekend simplisme. PSV traint en speelt al maanden met twee nummers 10, Twente wijdde er de week ervoor niet eens één training aan. Out of the blue en pas een paar uur voor de aftrap verordonneerde Adriaanse: Dit is de strategie.

De uitkomst was Circus Fiasco. Zeker voor een topduel met als inzet het kampioenschap hoort het uitgangspunt van een trainer te zijn dat hij het zijn spelers zo gemakkelijk mogelijk maakt en in elk geval vanuit hun kwaliteit laat voetballen. Adriaanse stuurde zijn elftal echter het doolhof in en bracht spelers in hun zwakte. De Jong en Chadli waren op het middenveld vooral druk met verdedigend werk tegen Ola Toivonen en Kevin Strootman. De slimme PSV'ers trokken hun opponenten steeds weg uit het centrum, waardoor de arme Wout Brama kwam te zwemmen in een enorme ruimte en keer op keer werd overlopen door Georginio Wijnaldum.

Dat FC Twente met 2-2 van het veld stapte, was louter te danken aan PSV dat een uur lang verzuimde de opponent de doodsteek te geven. De vraag waarom Adriaanse zijn elftal moedwillig uit het lood liet staan, laat zich gemakkelijk beantwoorden: zelfbevlekking.

Hoewel zijn ploeg gebaat is bij De Jong als centrumspits en Chadli in een creatieve rol kort daarachter, goochelt Adriaanse wekelijks met zijn opstelling om een plaats te creëren voor Marc Janko, die hij ten koste van alles topscorer van Nederland wil maken. Slaagt een zelfmoordtactiek met vijf spitsen tegen PSV, dan kan de coach alle eer en glorie naar zich toe trekken. Mislukt de opzet, dan kun je de schuld altijd bij de uitvoering en de spelers leggen.

Aldus geschiedde die zaterdagavond op een persconferentie waar de trainer Brama offerde op het altaar van zijn egotrip. Volgens Adriaanse was het de fout van Brama dat FC Twente werd overlopen en lag dat niet aan de eigenaardige middenveldcompositie van de coach. Er volgde méér gladde praat. Adriaanse was ook van mening dat het middenveld van PSV meer kwaliteit heeft. Maar dat is niet raar als je zelf in die linie twee spitsen opstelt en met Denny Landzaat, Leroy Fer en Willem Janssen drie prima middenvelders op de bank houdt.

En op de vraag waarom de coach tot de 71ste minuut wachtte alvorens Fer voor de falende Janko te brengen, kwam hij al evenzeer met een non-argument. 'We speelden thuis en ook nog eens voor dertigduizend mensen.' Maar wat is dan het criterium om iemand te wisselen? Als er achttienduizend toeschouwers op de tribune zitten of slechts twaalfduizend? Of gewoon als een speler niet functioneert?

Na de uitschakeling tegen Benfica die FC Twente tien miljoen euro kostte, gokte Adriaanse zo opnieuw met het geld van de club en de spelers. Zijn systematische wisselingen in het basisteam en onnavolgbare beleid hebben in Enschede inmiddels voor flink wat ongelukkige gezichten gezorgd.

Bij Wout Brama, omdat hij na PSV als zondebok werd aangewezen, bij de routiniers Peter Wisgerhof en Denny Landzaat omdat ze zaterdag plompverloren op de bank werden gezet, bij miljoenenaankoop Leroy Fer en nieuweling Willem Janssen die als voortdurende reserves klein worden gehouden en bij de internationals Luuk de Jong en Nacer Chadli omdat ze niet op hun intrinsieke kwaliteiten worden benut.

De competitie is drie maanden onderweg, maar Co Adriaanse heeft nu al het respect van zijn belangrijkste voetballers verspeeld.

Peter Wekking