Wie was leuk en wie was ergerlijk in het jaar 2010?

04/01/2011 09:00

In 2011 wil ik niets meer te maken hebben met Louis van Gaal, Gods woord uit de mond van Gordon, Andries Jonker, Mart Smeets, voetbalvlegels die nauwelijks de zandbak ontgroeid te veel geld verdienen, het zaakwaarnemerschorem dat hebzucht veroorzaakt.

Nog eens Mart Smeets, zijn enorme bescheidenheid, vraaggesprekken met Zeljko Petrovic waarin hij met een hoog ADHD-stemmetje chemisch opgefokt desnoods zijn hart aan Ruud Gullit wil afstaan, drs. Harry Been, alle onbereikbare KNVB-kwallen, Alexander Pechtold, Theo Janssen, te veel tatoes.

Niet te vergeten die kansloze volwassen voetbalsupporters die met voetbalvedettes flikflooien, de teksten van Peter Bosz, de kapper van Peter Bosz, uitdrukkingen als agenda's trekken en data prikken, die duizenden Mohammeds, Achmeds en Ayoubs die het amateurvoetbal versjteren door het te verrotten om hun contributies te betalen.

Tochtige dames die met intrigerende heupen bankrekeningen van Oranje-spelers plunderen, Clairy Polak, in haar slipstream alle geitenwollensokkentrutten, RTL Boulevard, die eerste klas griezelnicht Albert Verlinde, Alexander Pechtold in de herhaling.

Jan Mulder zodra hij gaat schreeuwen, Martin Jol als hij ontkent dat geld zijn allesoverheersende target is, Dick Advocaat om dezelfde reden, eigenlijk alle in het oog springende trainers die ontkennen dat het ritselen van bankbiljetten hun elementaire hobby is, de KNVB als het Kremlin der Lage Landen, Frits Barend als hij koketteert met zijn joodse DNA.

Frits Barend als hij de zeshonderdtweenenveertigste veer in de kont van Johan Cruijff steekt, apps voor Iphones bij FC Utrecht, regionale sportprogramma’s, regionale analitici, landelijke sidekicks, Alexander Pechtold voor het geval we hem zouden vergeten, Mart Smeets voor het geval u te snel leest.

De lageronderwijsgrappen van Hans Teeuwen, schreeuwerds in het algemeen, buitenlandse voetballers in dienst van Hollandse clubs die niets van clubhistorie begrijpen maar ingestudeerd vals roepen zo heel veel van hun club te houden, Joep Schreuder en zijn Neanderthalerteksten.

John van den Brom en daarmee alle trainers die slijmerig supporters tot hun vrienden maken en er geen moer van menen, de niet te verdragen saaiheid van Studio Voetbal, sponsorhomes, voetbalvrouwen aan de sherry, Freek de Jonge in penosekringen, KNVB-klaplopers die gespeeld bedroefd Zuid-Afrika bezoeken maar zwarte kruiers wel zingend hun bagage laten dragen.

Het Feyenoord-tientje van Sjaak Swart, Clarence Seedorf, uitdrukkingen als Zalig Nieuwjaar, Gelukkig Nieuwsjaar en Alles Wat Wenselijk Is, en Kees Jansma als diplomaat.

In 2011 wil ik genieten van Kees Jansma als stand-up comedian die hij was toen zijn honorarium thuis nog met hooggelach werd begroet, de moeder van Jan Smit, zovéél mogelijk affaires, de kinderverhaaltjes van Joep Schreuder, de naïef madeliefjes telllende Wesley Sneijder, Truus Opmeer als zij in haar beste Duits haar Louis Hansepantsepötertje noemt.

WikiLeaks, de TV Kantine, de verzoening tussen Spaan en Vermeegen, ereloges waarop de penose zich zo makkelijk laten tellen, de herdruk van Dick Bruijnesteijns kauwgomplaatjes, Keje Molenaar met bril, Keje Molenaar zonder bril, Ted Troost die bij Feyenoord zal worden aangesteld om met Leo Beenhakker op schoot hobbelpaardje te kunnen spelen.

Die leuke overspannen persconferenties aan het begin van een voetbalseizoen waarin werkelijke alle nerveuze trainers nerveus vertellen in de breedte sterker te zijn geworden, rouwadvertenties met gedichtjes, de benoeming van klaverjasser John Metgod als opvolger van Frank de Boer bij Oranje, een toch stiekem rokende Bert van Marwijk.

Jan Mulder als hij vertelt hoe hij op zijn brommertje van Winschoten naar Venlo reed om in de kleinste sigarenzaak ter wereld een handtekening te krijgen van international Jan Klaassens, die dingen, dus ook de nieuwste complottheorieën van Ruud Gullit.

Michael van Praag te gast bij Willem II in de overtuiging dat hij bij NOAD is, voetbaltrainers met armbanden, voetbaltrainers zonder armbanden, muziek uit Volendam, een hakkelende Barbara Barend in een wereld waarin ze steeds meer op Annette van Trigt gaat lijken.

Amateurscheidsrechters die wedstrijden staken omdat zij in de rust geen koffie hebben gekregen, rijke handelslui die hard peesden om daarna via het betaalde voetbal geld, aanzien en privacy te verspelen, de rentree van Nigel de Jong in Oranje, zijn eerste rode kaart daarna.

NOS Sportjournaals met van die leuke, onnozele opnamen van ochtendwandelingen van spelers, spelers in een bus, spelers uit een bus, het daarbij nog onnozeler Nickelodeon-commentaar van Bert Maalderink, Hans van Breukelen in een panel met Johan Derksen, de eerste column van Johan Cruijff in De Telegraaf die hij zelf schrijft inclusief de taalfouten.

Youp van ’t Hek die na T-Mobile nu ook de arrogantie van de KNVB te grazen gaat nemen en Kees Jansma in zijn weerwoord als diplomaat.


Willem J. Kramer